Dagur er liðinn og dæmalaus sorg,
depurð og leiði í hnípinni borg.
Ólafur Frjálslyndur (óháður þó)
öllu brátt ræður í fjúki og snjó.
Björn Ingi snarar sér Boss-jakkann í,
blessaður engillinn kominn í frí.
Svandís er forviða, heldur um haus,
hennar er stóllinn þó alls ekki laus.
Vilhjámur Þ., sá er stóð upp úr stól
og stakk af til Kanarí rétt fyrir jól,
kemur til baka með börnin sín smá
og borgmester verður að ári hér frá.
#1 by Leó R. on January 29, 2008 - 04:00
Menn fara mikinn og eru greinilega í ljóðaham þessa dagana. Ég fékk þessar sendar austan af fjörðum…
Æran er flekklaus öldungis mín,
engan ég svík eða blekki.
Víst eru nýju fötin mín fín
en Flokkurinn greiddi þau ekki.
Flestir mundu fagna því
og flokksins vaxa kraftur.
Ef að Framsókn færi í
fjósagallan aftur.
Situr einn á sviðnum bletti,
samherjarnir meiddir flýja,
Henti í þa hnífa setti,
og hefur ekki fundið nýja.
Búrhnífar standa bökum í,
svo blóðið lagar í taumum,
og Framsókn dýru fötin ný,
farin að trosna á saumum.
Framsóknar- er fúið brak,
flúinn Björn af velli,
En alltaf má fá annað bak,
og aðra hnífa í hvelli.
Ætli ég segi ekki bara,
eigi þarf að þinga,
Þó Guðjón vilji fá að fara
í föt af Birni Inga.
#2 by Lebbi Kex on February 7, 2008 - 22:13
Að gleyma sér í góðum kveðskap er alltaf af hinu góða… en engu að síður óska ég þér aftur til hamingju með daginn frændi og félagi… Vonandi að dagurinn hafi verið góður og kvöldið jafnvel enn betra.
kv
Leó Leós
#3 by Lebbi Kex on February 7, 2008 - 22:13
Að gleyma sér í góðum kveðskap er alltaf af hinu góða… en engu að síður óska ég þér aftur til hamingju með daginn frændi og félagi… Vonandi að dagurinn hafi verið góður og kvöldið jafnvel enn betra.
kv
Leó Leós